Systemy C4I i C4ISR

Bezzałogowe systemy C4I

C4I (dowództwo, kontrola, łączność, komputery i wywiad) oraz C4ISR (dowództwo, kontrola, łączność, komputery, wywiad, nadzór i rozpoznanie) to powiązane ze sobą pojęcia obejmujące technologie, które mogą usprawnić gromadzenie informacji, świadomości sytuacyjnej oraz podejmowania decyzji w operacjach wojskowych i wywiadowczych.

Rozwiązanie TIPS-I C5ISR firmy Trakka Systems

Autonomiczne systemy C4I i C4ISR mogą dostarczać dowódcom wojskowym informacji o statusie i lokalizacji zarówno sił sojuszniczych, jak i wroga. Mogą one łączyć ze sobą elementy pola walki, które w innym przypadku byłyby rozdzielone, oraz skracać czas między zebraniem informacji a podjęciem działań na ich podstawie.

Wszystkie formy systemów bezzałogowych, w tym UAV (bezzałogowe statki powietrzne), UGV (bezzałogowe pojazdy naziemne), USV (bezzałogowe statki powierzchniowe) i UUV (bezzałogowe pojazdy podwodne) mogą być wykorzystywane jako zasoby C4I i C4ISR, dostarczając informacje i wsparcie ogniowe dla obszarów pola walki na lądzie, morzu i w powietrzu. Każda platforma ma swoje zalety – na przykład stałopłatowe drony obserwacyjne, zwłaszcza te większe, mają zazwyczaj dłuższy czas lotu i mogą zapewnić ciągłą obserwację, ale wielowirnikowe bezzałogowe statki powietrzne są bardzo zwrotne i mogą pozostawać w miejscu.

Ładunki C4ISR

Ładunki obrazujące i czujniki są istotnymi elementami dronów oraz bezzałogowych systemów C4I i C4ISR. Radary, urządzenia elektrooptyczne/podczerwone (EO/IR), sonary i inne technologie mogą być montowane na dronach i robotach w celu gromadzenia istotnych informacji. Systemy C4I i C4ISR będą również przekazywać te informacje do stanowisk dowodzenia i innych pojazdów we flocie.

Systemy C4I i C4ISR mogą wymagać współpracy sił koalicyjnych i wielonarodowych, co skutkuje obecnością różnych typów dronów i pojazdów autonomicznych na polu walki. Aby opracować koncepcje operacyjne, pojazdy te mogą wymagać interoperacyjności. Wytyczne w tym zakresie są określone w dokumentach takich jak STANAG (umowy normalizacyjne) NATO. Bezzałogowe statki powietrzne i systemy autonomiczne mogą również działać w rojach, co pozwala im pokrywać duże obszary lub współpracować w celu pokonania sił wroga.

Systemy przeciwdziałania dronom mogą również stanowić część systemów C4I i C4ISR. Technologia przeciwdziałania dronom umożliwia wykrywanie, śledzenie i przechwytywanie szerokiej gamy bezzałogowych statków powietrznych, zapewniając ochronę baz oraz jednostek działających w terenie.

Infrastruktura systemów C4ISR i C4I

Infrastruktura dla C4I i C4ISR będzie zazwyczaj zaprojektowana jako system systemów, który działa jako ujednolicająca struktura zapewniająca interoperacyjność między różnymi rodzajami sił zbrojnych, a nawet różnymi krajami, działającymi w różnych obszarach geograficznych i organizacyjnych. Umożliwi to bazom i centrom dowodzenia niezawodne i wydajne połączenie z rozmieszczonymi jednostkami i grupami zadaniowymi za pośrednictwem komunikacji dalekiego zasięgu i sieci czujników.

Infrastruktura ta może być zaprojektowana z myślą o architekturze warstwowej, z interfejsami umożliwiającymi ciągłą integrację nowych i powstających technologii w miarę potrzeb, bez konieczności całkowitej przebudowy systemu. Konieczne może być zastosowanie zarówno gotowych komponentów sprzętowych i programowych (COTS), jak i komponentów dostosowanych do indywidualnych potrzeb.

Projekt infrastruktury systemu C4I będzie zazwyczaj musiał być realizowany zgodnie z normami technicznymi i wojskowymi. Normy te regulują szeroki zakres aspektów, takich jak bezpieczeństwo informacji, protokoły komunikacyjne, interfejsy sprzętu i oprogramowania oraz formatowanie danych.

Technologie C4I i C4ISR

Oprócz samych systemów bezzałogowych, technologie umożliwiające systemom C4I i C4ISR zapewnienie lepszej orientacji sytuacyjnej obejmują:

• 

  Triad RF – wytrzymałe radio o niskim SWaP do komunikacji UAS dalekiego zasięgu i wojskowych zastosowań MANET

  Systemy obrazowania i wykrywania, takie jak gimbale EO/IR, sonary, LiDAR i czujniki środowiskowe

• Systemy przeciwdziałania dronom, które mogą składać się z różnych technologii współpracujących ze sobą w celu wykrywania, identyfikacji, śledzenia i przechwytywania zagrożeń ze strony niekontrolowanych dronów
• Taktyczne systemy łączności i łączności, w tym technologie SATCOM i radiowe, takie jak mesh i MIMO, które umożliwiają jednostkom komunikację w środowiskach o ograniczonej lub brakującej infrastrukturze komunikacyjnej
• Technologie georeferencyjne, takie jak GPS i GNSS, które umożliwiają lokalizację i namierzanie sił wroga, a także śledzenie sił sojuszniczych
• Wbudowane systemy komputerowe dla pojazdów bezzałogowych, które zapewniają zaawansowane funkcje, takie jak przetwarzanie wideo, sztuczna inteligencja i możliwości wizji komputerowej